Jak czytać symbole akordów

Aktualizacja: 2026-10-23

Symbol akordu to skrót: litera mówi, od jakiego dźwięku akord się zaczyna, a to, co stoi po niej, mówi, jak jest zbudowany. Gdy znasz kilka zasad, przeczytasz każdy śpiewnik i każdy „lead sheet”. Poniżej najważniejsze z nich, z polskimi zwyczajami zapisu.

Litera: podstawa akordu (i polskie H oraz B)

Pierwsza litera to podstawa: C, D, E, F, G, A, H. Krzyżyk albo bemol zapisuje się zwykle znakiem: C#, Eb, F#. W polskim zapisie trzeba pamiętać o jednej różnicy. Polskie H to angielskie B, a polskie B to angielskie B♭. Akord „B” w polskim śpiewniku to więc B-dur (angielskie B♭), a „Hm” to h-moll (angielskie Bm).

Ta różnica przyszła do nas z tradycji niemieckiej i dotyczy także nazw dźwięków: mówimy Fis, Cis, Es, As. Jeśli grasz z anglojęzycznych tabulatur, sprawdź, czy „B” oznacza tam H. Prawie zawsze tak jest.

Durowy, molowy i małe litery w śpiewnikach

Sama litera to akord durowy: C to C, E, G. Dopisek „m” oznacza akord molowy: Cm to C, Es, G. Różnica to tylko tercja: wielka (4 półtony) w akordzie durowym, mała (3 półtony) w molowym.

W wielu polskich śpiewnikach, zwłaszcza harcerskich i turystycznych, akordy molowe pisze się małą literą, a durowe wielką. „a d E” oznacza wtedy a-moll, d-moll i E-dur. Podobnie nazywamy tonacje: C-dur wielką literą, a-moll małą. Jeśli w śpiewniku nie ma żadnego „m”, a są małe litery, to właśnie ta konwencja.

Septymy: C7, Cmaj7, Cm7

Cyfra 7 dodaje czwarty dźwięk, ale uwaga, które siódemki są które:

• C7 to akord septymowy dominantowy: C, E, G, B. Septyma jest mała, 10 półtonów nad podstawą.
• Cmaj7 to akord z septymą wielką: C, E, G, H. Septyma leży 11 półtonów nad podstawą. Bywa zapisywany jako CΔ.
• Cm7 to akord molowy z septymą małą: C, Es, G, B.
• Cm7b5 to akord półzmniejszony: C, Es, Ges, B. W jazzie pisze się go też jako Cø.
• Cdim7 to akord zmniejszony septymowy: same tercje małe, C, Es, Ges, Heses.

Najczęstszy błąd: „maj” nie oznacza akordu durowego, tylko septymę wielką. C7 i Cmaj7 brzmią zupełnie inaczej, choć różnią się jednym półtonem.

sus, add9 i akordy z basem

„sus” to akord zawieszony: tercja znika, a w jej miejsce wchodzi sekunda (sus2: C, D, G) albo kwarta (sus4: C, F, G). Taki akord nie jest ani durowy, ani molowy i zwykle rozwiązuje się na zwykłą triadę.

„add9” dodaje nonę bez septymy: Cadd9 to C, E, G, D. Natomiast C9 ma i septymę małą, i nonę: C, E, G, B, D.

Ukośnik oznacza bas. C/E to akord C-dur z dźwiękiem E na dole, czyli pierwszy przewrót. Za ukośnikiem może też stać dźwięk spoza akordu, np. C/B, gdzie bas schodzi o cały ton.

Jeszcze kilka skrótów, które spotkasz w nutach: „dim” albo „°” to akord zmniejszony (C, Es, Ges), „aug” albo „+” to akord zwiększony (C, E, Gis), a „5” to power chord, czyli sama podstawa i kwinta, bez tercji. Power chord gra się głównie na gitarze elektrycznej z przesterem, bo tercja w takim brzmieniu łatwo się rozmywa.

Dłuższe symbole czyta się od lewej do prawej, element po elemencie. Cm9 to akord molowy (m), z septymą małą i noną (9). C7sus4 to akord septymowy, w którym tercję zastąpiła kwarta: C, F, G, B. Gdy symbol wygląda skomplikowanie, rozbij go na podstawę, rodzaj tercji, septymę i dodatki.

Tabela wzorów akordów

Tabela pokazuje wszystkie 20 rodzajów akordów, które znajdziesz w naszych narzędziach: nazwę, symbol, wzór w interwałach i dźwięki od C.

Zwróć uwagę na kolumnę z dźwiękami: w zapisie polskim zobaczysz tam H i B zamiast angielskiego B i B♭, a także nazwy z końcówkami -is i -es. Wzór w interwałach jest taki sam w każdym języku, więc jeśli znasz go dla C, zbudujesz ten sam akord od każdego innego dźwięku. Wystarczy policzyć półtony w górę od nowej podstawy.

Akordy w tonacji C-dur

Na każdym stopniu gamy durowej powstaje triada. W C-dur trzy z nich są durowe (C, F, G), trzy molowe (Dm, Em, Am), a jedna zmniejszona, na VII stopniu, od dźwięku H. Większość prostych piosenek korzysta właśnie z tych siedmiu akordów.